EGILEA: ERIKA
2010/04/16
ANIMALIAK
EGILEA: ERIKA
2010/03/23
HOMO ECONOMICUS
Zaintza lan asko daude, esate baterako: umeen zaintzak, aspaldikoen zaintzak, gaixoen zaintzak... haiek artean desberdintasun ugari daude, baina puntu komun dauzkate, emakumeek zaintza horiek beti egiten dituztela. Lehen normala iruditzen zitzaidan, matxismo asko zegoen, baina orain nire ustez harigarria da; eta inork ere ez ez du ezer egiten. Horregatik, gizarteko pentsakerak aldatu behar du, eta laster, hau ezin delako honela geratu.
Horrez gain, diruari buruz ere hitz egin ahal dugu. Ia ia telepizzan lan egiten duena pertsonak zaintzen duenak baino diru gehiago lortzen du. Horretaz aparte, zaintza lanak oso zailak dira eta gainera noizbehinka ez dira ondo ordainduta, gaineko emakumea etorkina bada, haiek zailagoa dauzkatela.
Horretaz aparte, guztiak gauza askotan ematen dugu debora... Adibidez, pertsona bat ematen du denbora:
Lehengo, lanean (ia ia egun osoa ematen du han), joan-etorritan, pixka bat lagunekin edo familiarekin egoten, eta hurren beti norbaiti zaintzen...
Esate baterako, bere ama gaixorik eta txarto dago, gainera, hark ez dauka inork ere ez; beharbada pertsona horrek denbora ez dauka, orduan zer? bere lana utzi edo pertsona bat kontratatu, bakarrik egin ahal du. Nahiz eta egotetxera bidali, baina normalean oso garestiak dira. Pertsona horrek segurki pertsona bat kontratu du, pertsona hori egun osoa emango du han, eta segurki gutxi ordainduko dio. Gainera, pertsona hori emakumea izango da, dudarik gabe.
Konklusioan, guzti hau aldatzeko gauza bakarrik egin ahal dugu. Gure gizarteko kontzientzatu, eta betiko eginkizun aldatu. Gobernua, tailerrak eta argibideak egin behar ditu dena aldatzeko, honela jarraitu ez delako komenigarria inorentzat.
2010/02/25
BEHARREZKOA DEN OHITURA
EGILEA: ADRIAN
Orain dela bi urte, 4DBHn, gorputz-hezkuntza
klasean erlaxazio teknika egin nuen. Teknika
hau tratatuz; Lehen, nire lagunek eta nik,
zapatak kendu genituen eta gero gu lastairatxoan
etzan ginen eta begiak itxi genituen. Guk hogeita
hamar eskailerak igotzen imajinatu genuen eta batera
musika entzun genuen.Irakasleak eskailerak
kontatu zituen banan-banan. Gero irakasleak ingurua
deskribatu zuen hondartza, mendia, paradisu...
Gero guk airea pixkanaka hartu genuen sudurretik
eta gero ahotik bota genuen. Erlaxazio teknika
honek 30-35 minutu iraun zuen. Azkenean guk begiak
zabaldu genituen.
Esperientzia hau oso bitxia izan zen.
2010/02/23
IKAROREN AMETSA BETETZEN
EGILEA: JAGOBA
Atzo gauean amets bat izan nuen. Asko gustatu zitzaidan eta errealitate bihurtzea nahiko nuke.
bateria famatu bat nintzela amets egin nuen, metal musikakoa, eta mundu osotik joaten nintzela kontzertuak ematen nire taldearekin, Jagorium izenekoa. Kontzertu batean Metallica nire teloneroak ziren, futbol zelai batean aktuatzen hasi nintzen miloika pertsonen aurrean, gutxienez ehun mila pertsona. Neska asko zeuden nire bila eta lehenengo lerrokoak bere arropa botatzen zidaten.
Kontzertua pasa ondoren hegazkin bat hartu eta beste kontzertu bat ematera joan ginen Jagorium taldekoak. Beste kontzertu horretan AC-DC ziren nire teloneroek. Nahiko onak ziren hauek baina ez zuten Metallicaren kontra ezer egin behar, eta gainera kontzertu horretan bufferrak apurtu zitzaizkien eta jendea gauza txarrak oihukatzen hasi zen. Hori ikusita ni atera nintzen nire taldearekin jotzeko eta jendea txaloka hasi zen. Oso ondo pasatzen ari nintzen, eta diru asko irabazten nuen. Kontzertuak amaitu eta gero etxera joan nintzen.
Etxe handi bat nuen, gaztelu modukoa, hondartzaren alboan eta izugarrizko bistekin. Baina gehiegi gustatu zitzaidana nire Ferrari Testarosa zen, izugarri polita. Kotxea hartzera joaten ari nintzen eta bat-batean ohe batean agertu nintzen. Esnatu nintzela ohartu nintzen eta triste jarri nintzen, musika klaseak hartzen hasiko naiz amets hori errealitate bihurtzeko.
2010/02/22
ELKARRENGANAKO BEGIRUNEA
EGILEA: RAQUEL
Ezberdintasunak saihestea oso inportantea da egun hauetan, jende askok, beste kulturaren pertsona ikusten dutenean, gaitzespena nabaritzen dute. Batzuen ustez kulturak eta ohiturak nahastea ez da oso ona gizartearentzat, baina... hala ote da benetan?
Alde batetik, orain dela urte batzuk jendeak ezin zuen beste herrialdeko pertsonekin tratatzea, urte horietan ez zeudelako atzerritar asko bere herrietan. Horregatik, arraroa iruditzen zaio beste kulturako pertsonekin hitz egitea. Hala ere, hori ez da aitzakia, denbora igarotzen delako eta gehienak ez du ezer egingo bereizkeriazko egoera aldatzeko.
Gobernuak ere dauka erantzukizuna, inter-kulturazko ekintza oso gutxi da eta, hori dela eta, jendea ez dago kontzientziatuta komunikazioa bultzatzea oso onuragarria dela guztientzat.
Bestetik, oraindik aurreiritziak ez dira desagertu. Honen ondorioz, atzerritarrak ez dira onartuta leku batzuetan, bertakoek lapurtzeko eta gauza txarrak egiteko etorri direla uste dutelako.
Hau dena ikusiz gero, nire ustez egoera hau ezin dugu onartu, atzerritarrek eskubideak dauzkate, baita obligazioak ere. Horregatik lan egitera etorri badira eta baketsuak badira, ez dut ikusten inolako problemarik. Hala eta guztiz ere, arazoak sortu ahal dira atzerritarrak lapurtzera etorri direnean, kasu honetan beste atzerritarrek pairatzen dute portaera hori, aurreiritziak sortzen direlako
2010/02/03
2010/02/01
2010/01/21
EUSKAL HERRIA ETA JAPONIA
Aspektu batzuk komentatuko dut:
Hizkuntza aspektu garrantsitsuena da, gure hizkuntza, gaztelania edo euskera, eta japoniarra oso desberdinak dira. Japoniarra hizki gehiago dauzka eta gaztelaniarra bakarrik hogeita lau. Hemen ezkerretik eskuinera irakurtzen dugu eta han eskuinatik ezkerretara.
Janaria ere desberdina da han arrain crudoa jaten dute sushi deituta, hemen denetarik jaten da.
Han hiriak askoz handiagoak dira eta eraikin guztiak etxeorratzak dira, han lujo asko dago eta hemen herri asko daude eta etxeak baserriak dira, hemen han baino lujo gutxiago dago.
Hemengo erligioa eta hango erlijioa ia ia berdinak dira, han populazioa 75% giristinoak dira eta hemen han baino gehiago.
Hemengo marrazki bizidunak denezkoak dira eta han marrazki erasokorrak dira, estiloak manga du izena.
Han ohitura bitzia daukate, etxean sartzerakoan, zapatak utzi dituzte atean.
Japonian eta Euskal Herriaraino kilometro asko daude baina Internetaren bidez komunikazio erraza da eta errelazio onak egin ahal dira.
2010/01/14
GAZTEAK ETA LANA
Arazo hau ez da normalean gertatzen baina urte hauetan fenomeno hori emten ari da, zeren lanpostu gutxi daude eta arrazoi horregatik nagusiak hobetsi dute langile bat dakidala lan aproposa hori egitea ikasle bati baino. Hau ematen da empresak dirua behar dutelako. Garai hau amaitzen denean lanpostu gehiago berriro egongo dira eta momentu horretan ikasketak amaitu dituzten pertsonak edo langabezian dauden gazteek izango dute bere momentua lan egokia aurkitzeko eta sorte izanez gero betirako izan daiteke lan hori. Hortaz aparte, lan egiten ari diren gazte askok soldata misero bat daukate bere lanpostuarekin egokituta egon behar den soldatarekin konparatuta. Nik gazte nahiz eta momentuz ez dut behar lanpostu bat bilatzea baina imaginatzen dut zailtasunak jarriko zidateela. Ekonomia dakiteenak esaten dutela hurrengo urtearen azkenengo hileetan aterako gara espainarrak krisisatik. Nire buruarentzat berri ona da, batxillergo ikasketak amaitzen baitudalako.
Azken finean arazo hauek arruntak dira mundu osoan, baina nik uste dut espainan gehiago nabaritzen dela beste herrialdetan baino, agian gobernuak ez duelako nahikoa egiten. Suedian berriz gazteetako bizitza hemengokoak baino askoz hobeagoa da.
BIDAIAK 1
EGILEA: SARAY
Marthalek bidai zoragarri bat egin du. Suitzatik hasita, Japoniara joan nahi zuen bizikleta baten gainean, baina ez zen muga horrekin konformatu, pausu handiago bat emanez, mundura buelta eman zuen gauza ikusgarriak ikusten.
Claude Mathalek balentria bat lortu du. Jende gutxi lor dezake izugarrizko bide hori amaitzea eta ni ez nago jende horien artean. Gustatuko litzaidake bere indarra eukitea: bai fisikoki, bai mentalki; hau da, indarra euki behar da hanketan bizikleta baten gainean egoteko egunero eta gure onetik ateratzen garenean beharrezko indarra eukitea gure muga lortzeko.
Nire gustoko bidaiak lasaiagoak dira; lehenik eta behin, familiarekin edo lagunekin egon behar naiz. Eta lekuaren arabera; hondartza badago ondo, baina mendietara igotzea gogoko dut. Mendi berdeak ikusteak bakez beteta uzten nau txikitatik irakatsi didatelako natura maitatzen.
Ez naiz oso ona gauza hauek prestatzerakoan, urduri jartzen naiz eta. Horrez gain, nire gurasoek prestatu dituzte nire bidai guztiak, baina saiatuko nintzateke nik neuk prestatzea. Bidaia bat antolatu beharko banu, haieik eramango nituzke.
Hasteko, leku bat pentsa beharko nuke, baina ez da oso zaila. Etxean gauden guztiok Veneciara joan nahi dugu, eta hara izango litzateke gure bidaia. Hiri hori historioz beteta dago, eta gustokoak ditugu.
Hegaldiak gorde ondoren, non egin beharko genuke lo begiratuko nuke. Hotel batean izango litzateke nire amak ezer ez garbitzeko eta janaririk ez prestatzeko.
Hau dena finanziatzeko, momento honetan, ez zen erraza izango lanik ez daukadalako. Itxarongo dut lana euki arte.

