GOIZUETAKO EZKONGAIAK

"Jon Bidart jaun agurgarria:

Eskutitz hau behar gorriak bultzata idazten dizut. Zure izena sarritan irakurri izan dut egunkarietan eta bestela ere badakit, nire lagunek eta ezagunek esanda, gaizkileen zakurkeriak galerazten oso trebea zarena. horregatik jo dut zeuregana.

Hau bezalako eskutitzik ez zenuen, noski, sarritan hartuko. Ez eskutitz zorroan, ez eta lerro hauen bukaeran ere ez duzu nire egiazko izenik aurkitu. Ez harritu; oraingoz, gauzak eskutuago, hobekiago eramango ditugu.

Mesede bat eskatu nahi nizuke. Zatoz, arren, lehenbailehen Goizuetara, nire bizia arrisku haunditan dagoela uste izateko pisuzko arrazoiak ditut eta.

Eskutitzez ezin neure kezkak azaldu. Nirekin hitz egingo duzunean, ordea,  bana banaka esango dizkizut denak.

Mesedez, ea hemendik bost egunera etortzen zaren. Gaur osteguna dugu. Astelehen iluntzean etorriko bazina, onena.

Goizueta baino lehenago, etxe haundi bat dago, "Alduntzin" jauregia deitzen duguna. Berehala antzemango diozu, arrats apala bada ere. Jauregi horretako bidexka-sarreran izango nauzu zure zain. Ni kotxe barruan izango naiz hamar hamarretan.

Egizkidazu argiekin hiru piztualdi eta nik beste hainbeste egingo dizkizut erantzunez. Etorri zaitez nire atzetik eta nik ezagutzen dudan toki seguru batetan hitz egingo dugu.

Elkarrizketak ez du luzaro iraungo, baina zeuk ikusiko duzu gero zer egin nire bizia arriskutik ateratzeko.
Dena dela, elkarrizketa honengatik hamar mila pezeta jasoko dituzu.
Diruzalea ez zarena badakit. Baina, arren, zatoz, diruagatik ez bada ere, nire biziagatik. Nire auzia atsegin zaizun horietako bat da.
Astelehen arte, bada. Eta bitartean ongi izan zaitezen opa dizu.

                                                            Goizuetarrak"

1. Galerazten
2. zakurkeriak
3. arren
4. ordea
5. arrats
6. hamar hamarretan
7. piztualdi

HOMO ECONOMICUS

 EGILEA: LAURA

Zaintza lanak oso garrantzitsuak dira gizartean, eta lan horiek egiten dituztenak ere inportanteak dira. Normalean, emakumeek lan hori egiten dute eta gizonak ez die lagundu, eta hori ona da gure egungo gizarterako?. Nire ustez ez, oso modernoak direla eta irekiak direla esaten dute, baina egian gizartea iraganean dago. Baina gatozen harira:

Zaintza lan asko daude, esate baterako: umeen zaintzak, aspaldikoen zaintzak, gaixoen zaintzak... haiek artean desberdintasun ugari daude, baina puntu komun dauzkate, emakumeek zaintza horiek beti egiten dituztela. Lehen normala  iruditzen zitzaidan, matxismo asko zegoen, baina orain nire ustez harigarria da; eta inork ere ez ez du ezer egiten. Horregatik, gizarteko pentsakerak aldatu behar du, eta laster, hau ezin delako honela geratu.
Horrez gain, diruari buruz ere hitz egin ahal dugu. Ia ia telepizzan lan egiten duena pertsonak zaintzen duenak baino diru gehiago lortzen du. Horretaz aparte, zaintza lanak oso zailak dira eta gainera noizbehinka ez dira ondo ordainduta, gaineko emakumea etorkina bada, haiek zailagoa dauzkatela.

Horretaz aparte, guztiak gauza askotan ematen dugu debora... Adibidez, pertsona bat ematen du denbora:
Lehengo, lanean (ia ia egun osoa ematen du han), joan-etorritan, pixka bat lagunekin edo familiarekin egoten, eta hurren beti norbaiti zaintzen...
Esate baterako, bere ama gaixorik eta txarto dago, gainera, hark ez dauka inork ere ez; beharbada pertsona horrek denbora ez dauka, orduan zer? bere lana utzi edo pertsona bat kontratatu, bakarrik egin ahal du. Nahiz eta egotetxera bidali, baina normalean oso garestiak dira. Pertsona horrek segurki pertsona bat kontratu du, pertsona hori egun osoa emango du han, eta segurki gutxi ordainduko dio. Gainera, pertsona hori emakumea izango da, dudarik gabe.

Konklusioan, guzti hau aldatzeko gauza bakarrik egin ahal dugu. Gure gizarteko kontzientzatu, eta betiko eginkizun aldatu. Gobernua, tailerrak eta argibideak egin behar ditu dena aldatzeko, honela jarraitu ez delako komenigarria inorentzat.

GOJIA

GUTUN FORMALA

LAGUNARTEKO GUTUNA

EGILEA: GONZALO

FACEBOOK

BIDEOJOKOAK

LEXIKOA

BEHARREZKOA DEN OHITURA

EGILEA: ADRIAN

Orain dela bi urte, 4DBHn, gorputz-hezkuntza
klasean erlaxazio teknika egin nuen. Teknika
hau tratatuz; Lehen, nire lagunek eta nik,
zapatak kendu genituen eta gero gu lastairatxoan
etzan ginen eta begiak itxi genituen. Guk hogeita
hamar eskailerak igotzen imajinatu genuen eta batera
musika entzun genuen.Irakasleak eskailerak
kontatu zituen banan-banan. Gero irakasleak ingurua
deskribatu zuen hondartza, mendia, paradisu...
Gero guk airea pixkanaka hartu genuen sudurretik
eta gero ahotik bota genuen. Erlaxazio teknika
honek 30-35 minutu iraun zuen. Azkenean guk begiak
zabaldu genituen.
Esperientzia hau oso bitxia izan zen.